My friends started to confess things, and I don’t even know why, but that made me feel like I am really trustworthy. Kiligz. I won’t mention names, but four of my friends, two guys and two girls, told me their experiences about you know. Okay. What happened was I saw my guy friend’s phone and checked out his inbox and saw his girlfriend’s messages. I know I shouldn’t have done that, sorry. After reading all messages, I asked my guy friend about it. He was denying at first, but I told him that I already know everything. Wala na, baka bumaba na tingin mo sa’kin. Haha. Cute.
I was surprised when my two girlfriends told me about those wild confessions ‘cause I really didn’t expect they could actually do that. I started asking questions about what and how it happened, how they felt, how they did it, blah blah, just to feed my curiosity. Glad they answered everything, and at the end of the discussion, they told me, Wag na wag mong gagawin lalo na’t dahil lang sa curiosity mo. We are here and you are free to ask questions about it, just don’t do it. Alam naman naming di mo gagawin, pero basta never ever.
I am just proud that they are not like the other friends who would possibly push their friend to do the same thing just to say that she belongs to the group. I am glad they do not want me to do what they did because they do not want to put me into trouble.
Way back elementary days, I remember how I really wanted to become a nurse. Tuwing tatanungin ako kung anong gusto kong maging, laging singing nurse ang sagot ko. Childhood dream. Pero habang tumatagal, mas gusto ko nang maging journalist, lalo na when I passed USTET with my first choice, Journalism. Decision making was so difficult for me that time. Hindi ko alam kung nursing ba o journ ang kukunin ko. Dagdag pa yung sinasabi ng ibang tao na wag na ‘kong magnursing dahil hindi na in demand tapos walang mangyayari sa’kin. Call center agent lang din daw bagsak ko. But you know what, everything that they said helped me decide kung anong course ang kukunin ko. I considered this course as a challenge para patunayang mali yung pinagsasabi nila. Nasa diskarte naman ng tao ‘yan. Baka nga naka-graduate s’ya tapos tamad naman. Eh wala talagang mangyayari.
Okay. First year college days went fine. Good grades, new experiences as a college student. Second year, nag-umpisa na ‘kong magdalawang isip. I even wanted to shift, pero di na ‘ko pinayagan nila mama kaya tinuloy ko na lang kung anong nasimulan ko.
Hindi naging madali ang takbo ng bawat sem. I need to strive harder each sem to maintain my scholarship, at damn, nakaka-pressure. Isang beses nga, sabi ko sa best friend ko, ibagsak ko kaya isang subject para mawala scholarship ko tapos di na ‘ko mape-pressure. Pero bigla kong binawi. Naalala ko kasi bigla sila mama. Ang kailangan ko lang namang gawin eh mag-aral, samantalang sila, araw-araw na pagta-trabaho para lang may mapakain sa’kin, pamasahe at baon ko.
May mga pagkakataong naiisip kong, pa’no kung hindi pala talaga para sa’kin ‘tong course na ‘to. Inaamin ko, marami-rami pa ‘kong mga bagay na hindi alam sa field na ‘to which makes me feel inferior. Parang ang dami ko pang kailangang matutunan, tapos 4th year na ‘ko. Minsan nga kinakabahan ako pag nagtatanong yung highschool friends or relatives ko ng kahit anong related sa course ko eh. Baka kasi di ako makasagot, pahiya ako. Sabihin student nurse tapos di alam. Maraming ganyan eh. Syempre nakakahiya naman. Kaya pag may nagtanong tas nasagot ko, geez! Ang sarap sa pakiramdam.
Honestly, hindi ko ga’nong gusto ang magduty but I have no choice. Kahit anong gawin ko, may duty sa hospital, lalo na pag trabaho na. Pero isa sa pinakamasarap na pakiramdam tuwing duty eh yung na-aappreciate ng pasyente yung care na binibigay mo sa kanila, with matching smile. Kahit ga’no ka-toxic, sila pa rin ang nagtatanggal ng pagod sa isang buong shift, lalo na pag tinawag nila ‘kong Nurse. Ramdam na ramdam ko pagka-nurse eh. ♥
Hi. I love you. Thanks for coming back into my life. After all the heartbreaks I’ve had, I hope this time, though what we have may not be perfect, but at least we’ll make it a long and lasting one. Sorry for being a mess-up “girlfriend” sometimes. Sorry for being prone to jealousy and paranoia. I just get insecure ‘cause I’m afraid of losing you. You know how much I love you and how much I’m willing to take risks just to make you stay. Sorry if you feel like I don’t trust you. I am giving you my trust. I swear I won’t do anything to hurt you. I will be yours and only yours. You are my one and only, and I’m sure of that. I don’t need to flirt with other guys because I’m contented with what I have. I’m contented that I have you. I love you so much. Hope you won’t get tired of me.
Hi. Kamusta? Hindi ko alam kung ba’t bigla kitang naisip. Naalala ko bigla lahat ng kalokohan natin noon. Naalala ko yung pinagsamahan natin. Sayang no? Siguro kung hindi ako immature noon at di ka possessive, hanggang ngayon, ayos pa tayo. Siguro kung di ako nakinig sa mga kaibigan kong against sa’yo at di ako nagpa-impluwensya sa kanila, tayo pa rin hanggang ngayon. Pero sabi nga, everything happens for a reason. Hindi nga siguro tayo para sa isa’t isa. Masaya ka na ngayon. Ako, masaya na rin naman. Sa lahat ng nangyari sa’ting dalawa, kahit isa, wala akong pinagsisisihan. Tuwing maaalala ko nga yung mga away at tampuhan natin noon, natatawa na lang ako. Yung maliit na bagay, pinag-aawayan natin. Pero susuyuin mo ‘ko, tas ako naman, magmamatigas. Ako boss eh. Hindi ka nagsawang intindihin ako. Hanga nga ako sa’yo eh. Bukod kila mama, ikaw ang kaisa-isang taong kayang intindihin ako at may lakas ng loob na suyuin ako kahit napakalakas ng topak ko. At hindi ko alam kung meron pa bang lalaking kasing tibay mo pagdating sa’kin lol. Wala akong pinagsisisihan dahil napakarami kong natutunan sa’yo, isa na do’n eh yung maniwala at tumupad sa mga pangako, pero merong mga bagay na sadyang hahadlang para matupad ang nabitawang pangako.
Ang dami mo rin palang paghihirap noon sa’kin. Yung mga panahong natukso ako’t niloko kita, hindi ka naniwala agad sa mga pinagsasabi ng ibang tao hangga’t hindi ikaw mismo yung nakakita kung ano yung totoo. Tinanggap mo pa rin ako pagkatapos nung nangyari. Nagtiwala kang hindi ko na uulitin. Natuto rin akong maging matapat, dahilan kung bakit siguro ang martyr ko ngayon. Haha. Natutunan ko kung pa’no gawing posible yung mga bagay na mukhang imposible. Yung kahit maraming dahilan para magloko, hinding hindi ka magpapadala dahil ayaw mong mawala yung taong mahal mo.
Salamat kasi nakilala kita, naging kaibigan kita, naging parte ka ng buhay ko. Salamat sa ilang taong pagpapasaya sa’kin. Salamat sa ilang taong tawanan at iyakan, tampuhan at lambingan. Sabi ko nga sa’yo, lagi kang magiging parte ng buhay ko dahil hindi ako magiging ganito kung hindi dahil sa’yo. Hindi ako maggo-grow as a partner kung hindi dahil sa’yo. Salamat. :)
Inaasar ako ng mga pinsan ko nung nasa seaside kami. Ang malas ko raw sa love life. Kung hindi raw kasi jejemon, manyak. Kung hindi manyak, babaero. Kung hindi babaero, bakla. Kung hindi bakla, nang-iiwan sa ere. Tas napaisip ako, oo nga no. Hahaha. Tag malas sa love life. Pero yung sa manyak, sobrang kilig ako sa kanila. Proud daw kasi sila sa’kin. Meron kasi akong super crush before tapos ilang beses akong niyaya pero ayaw. Tapos nabasa rin ni mother dear sa convo namin ng kaibigan ko na may nag-aya nga sa’kin pero di ako pumayag dahil duh, masakit. Hahaha. Tsaka ayokong ma-disappoint family ko, lalo na parents ko. Tsaka dami pa ‘kong pangarap. Ayokong masira buhay ko no. Sarap sarap maging buhay prinsesa tapos gagawa ako ng kalokohang di ko alam kahihinatnan. Tas nung nabasa ni mama yun, pinag-usapan namin sa dining area yun. Na saludo nga raw s’ya sa’kin kasi kahit sobrang gusto ko yung lalaki, hindi ako bumigay. Tas syempre, proud din ako sa sarili ko. Bigyan ako ng medal. Char.
De ano lang kasi ‘yan, kahit ga’no mo ka-gusto yung isang tao, kung hindi pa tamang oras para sa ganon, wag muna. Mahirap mang pigilan, wala namang imposible. Kung talagang mahal ka n’ya, rerespetuhin ka n’ya.
That awesome feeling when you heard that either today or tomorrow will be the encoding of grades. My mom texted me if I already saw my grade, and I checked my account, tenen. NCM grade’s still not encoded. :( Okay. Not that nervous, unlike last sem (I thought my scholarship would be revoked /wrist), ‘cause I know I did well this summer. In fact, I am excited to see my grade. I remember during my first year days, I wanted to get grades not lower than 1.25 in all subjects, but I had 1.50 and I was disappointed. Maging masaya ka na sa grades mo. Yung iba nga, maka-tres lang, masaya na eh. Proven. A typical college student aims for at least 3.00 grade. Lol.
Not exerting effort and striving hard will make you anxious. Just do well, and you’ll be fine during the encoding of grades.
I can’t wait for the day when I’ll finally wake up next to you. I can’t wait for the day when your voice, telling me good morning while your arms are wrapped around me, will be the first thing I’ll hear as I wake up. I want to kiss you good night every before we go to sleep. I love you, and I just can’t wait to be with you.
Hindi na ‘ko masyadong nagsusuot ng shorts. Puro pants na ‘ko pag aalis. Feeling ko kasi mas matangkad ako tingnan pag naka-pants ako. Wag na umangal. Feeling ko lang naman eh. Kahit man lang pagfeeling, matangkad ako. Pero tumangkad na talaga ako. Dati kasi nasa puso mo lang ako, ngayon, nasa isipan mo na ako. Charot. Good night!
Ayoko sa lahat talaga yung nagdi-dirty finger sa pictures, mapa-lalaki o mapa-babae. Ge, ayos lang yung murahan pag nag-uusap kasi minsan sweet, pero yung sa picture tas naka-FU, eh. Pati yung ano, yung bibig nasa gitna ng index at middle finger tapos nakadila. Tingin ko manyak eh, sarreh. Sagwa.
Yung mga taong wala raw load kaya di nakakapagtext tapos nasa bahay lang naman, TSS. Ang dami kayang paraan. Pwedeng chikka, twitter, o facebook. Pwede ring makitext. Pag di gumawa ng paraan, wala ‘to. Di ka ganun kahalaga sa kanya. Haha. K. Ge katamad na. Good nightxsz.
Nung mga panahong uso pa yung WWF at WWE, nakikipagwrestling ako sa mga pinsan kong lalaki. Tapos meron pa nga isang beses, pati mga kaibigan ko sinali nila sa wrestling. Eh dalawa yun, tas kinabukasan, nilagnat kaming tatlo ng mga kaibigan ko. Napilayan kami. Pero ang saya lang pag wrestling ang bonding. Kawawa lang pag mas bata ka tas wala kang palag.
Tapos ang pinaka hindi ko makakalimutan, nagwrestling kami nila kuya, tapos bigla n’ya ‘kong pinalapit tas biglang tinapat n’ya yung pwet n’ya sa mukha ko sabay utot. :( Bakit ganon. Wala talagang palag. Pero masaya, kahit nakakawawa ako dati. Haha. Kaya siguro ayos na rin kahit walang kapatid. Punung-puno naman ako ng pagmamahal galing sa mga pinsan ko. Kaso ngayon malalaki na sila, kaya ako naman manggagago sa mga pamangkin ko. Revenge. Char.
Nakakaloko lang yung mga lalaking di papasok sa klase para lang makapagdota. Ehem, Clark. Ehem. Haha. De. Para kasing tanga. Sayang yung tuition tapos di papasukan yung subject para lang makapaglaro, eh meron namang uwian o kaya break time. Yung pinsan kong nursing kinuha. Bayad ng bayad tita ko tapos di pala pumapasok pag duty. Ang tapang, duty, tapos absent s’ya.
Pa’no kaya kung yung girls naman di pumasok para makapagtumblr? Lels. K.
